XIX. yüzyıl kadın modası: sanatçı portrelerine göre o dönemde Rusya’nın güzelleri ne giyiyordu

Rus kadın modası 19. yüzyıl boyunca zarif ve rafineydi. Kumaş, tasarım ve süslemeye gösterilen titizlikle, bu dönemin kıyafetleri dönemin sosyal statüsünü ve kültürel değerlerini yansıtıyordu.

19. yüzyıl sanatçıları bu tarzı portrelerinde mükemmel bir şekilde yansıtarak Rus hanımların giydiği gösterişli elbiseleri, hünerli takıları ve özenli işlemeleri ön plana çıkarmışlardır. Bu görüntüler geçmişe açılan bir pencere sunarak dönemin modasını şekillendiren zarafet ve güzelliği gözler önüne seriyor.

Bu fotoğrafları inceleyerek, yalnızca Rus kadınlarının moda tercihleri hakkında değil, aynı zamanda kıyafetlerini etkileyen kültürel standartlar ve etkiler hakkında da fikir edinebiliriz. Süslü balo elbiselerinden daha sade günlük kıyafetlere kadar çeşitlilik gösteren 19. yüzyıl modası, gelenek, sanat ve prestije dair büyüleyici bir hikaye anlatıyor.

Kadın kıyafeti 19. yüzyıl boyunca nasıl değişti?

XIX. yüzyıl, tıpkı kendisinden önceki XVIII. yüzyıl gibi nefes kesici güzellikteki kadın kıyafetleriyle tanınır. Bu, o dönemde yaratılan sanat eserlerinde ve o döneme adanmış filmlerde açıkça görülmektedir. Neoklasizm ilk olarak 20. yüzyılın başında popülerlik kazandı ve bu da on yılın başında kadınlar arasında antik çağa ve İmparatorluk tarzı kostümlere karşı bir hayranlık uyandırdı.

Geçici romantizm 1930'larda onun yerini alır. XIX. yüzyılın ortalarında ortaya çıkan ve 1870'lere kadar devam eden ikinci Rokoko stili yerini. Sonra pozitivizm vardı, turist. 1890'ların modern çağında.

İmparatorluk tarzı antik çağın yeniden canlanması ve “çıplak moda”

Yüzyılın başında kadın modasını tanımlayan şey, kıyafet stillerinin karmaşıklığı değildi. O dönemde tüm sanata hakim olan neoklasizmin doğallığı ve tamamlayıcılığı Rus modasında “İmparatorluk tarzı” olarak anılıyordu veya chemise (Fransızca “chemise” kelimesinden türetilmiştir gömlek anlamına gelir).

Moda dergisi “Moscow Mercury” o dönemde “asıl önemli olanın bugünün kostüm formlarının ana hatlarını çizmek olduğunu” belirtmiştir." Yani giysiler, vücudun doğal hatlarını ortaya çıkarmak için karın ve bacakları sarmalıdır.

Kadınlar nihayet korse ve krinolinlerden kurtuldu. Ve derin nefesler aldılar. Açık renkli, havadar ve ağırlıksız pamuklu, krep, müslin, dantel ve ipek giysilerin yerini hacimli eteklere sahip kalın kumaş elbiseler aldı.

Bunlar Yunan tarzı gömlek şeklinde uzun elbiselerdi. Göğsün altına kayan ve sıklıkla bir kemerle vurgulanan yüksek bir bel ve küçük hacimli bir korse ile. Boyun ve kollar açık. Çoğunlukla yakalar kare şeklindedir; nadiren yuvarlaktırlar, ancak her zaman derindirler. Kısa, küresel fener kollar omuz çizgisini vurgular. Mevsim eteğin boyunu etkiledi. Bazı modellerde uzun trenler vardı.

Kadınlar 1809 yılına kadar korse giymiyorlardı. Ancak daha sonra yeniden popülerlik kazandılar. Daha önceki ve sonraki dönemlere göre daha gevşek çizilmiş olmalarına rağmen.

Borovikovsky'nin Maria Lopukhina portresi, yüzyılın başından kalma basit bir kostümün illüstrasyonudur.

Ya da I. Nicholas'ın eşi Alexandra Feodorovna'nın tören portresi.

Rus modacıların kıyafetleri Fransızlara göre daha sofistike ve abartısızdır. Zaman zaman Rus halk kostümlerinden detayları ve bileşenleri görünümlerine dahil ediyorlar.

1810'dan beri elbiseler tamamen beyaz değil. Rus iklimini göz önünde bulundurarak, pahalı kadife ve kalın brokarlardan basit elbiseler yapmaya başladılar. Zaman zaman uzun kollu ve işlemeli süslemelere sahip.

1825 modada bir değişime işaret ediyor. İmparatorluk tarzı elbisenin eteği dar bir çan şeklini alır. Trenler kayboluyor. Dönemin modacıları, Tibet keçisi yününden yapılmış gösterişli Keşmir şallarını ya da İmparatorluk döneminin alametifarikası olan elbiselerin üzerine giyilen kısa spencer ceketleri hayal ederlerdi.

Uzun eldivenler, bir dizi inci, boynun etrafında minik boncuklar, Pamela tarzı şapkalar, kabarık kepler ve “oryantal” türbanlar kadınlar tarafından kıyafetlerini tamamlamak için takılırdı. Rusya'dan gelen kürk mantolar moda oluyor. Narin çiçekler, şakaklarında bukleler olan yüksek saç modellerini süsleyerek görüntülerin kadınsılığını ve hafifliğini vurguladı.

Örneğin, Ekaterina Avdulina 1800'lerin ilk çeyreğine ait şık, yüksek belli bir elbise giyiyor. Omuzlarına zarif, parlak sarı bir Keşmir şalı takıyor.

Bunu modern moda ile karşılaştırırsak, kadınların ampir tarzı elbiseleri hala modadır. Bu görünüm, figürü görsel olarak uzatırken kusurları ve fazla kiloları gizler.

Bu dönemin kostümleri 1967 yapımı “Savaş ve Barış” filminde hayranlık uyandırıyor."

Kadın giyiminde romantizm ve Biedermeier stili

İmparatorluk tarzı kısa ömürlü oldu. Ancak, sofistike ve feminen olma eğilimi ortadan kalkmış değil. 1930'larda yerini, Avrupa modasında benzersiz ve büyüleyici bir paralel akım olan 1820-1840 biedermeier tarzı da olan romantik tarza bıraktı.

Aslında Biedermeier bir sanat akımının adı değildir. Bu terim, 19. yüzyılın başında Avrupa devrimlerinden Napolyon Savaşlarına kadar uzanan otuz yıllık bir dönemi tanımlamak için kullanılır. Bu dönem, özellikle Almanca konuşulan ülkelerde bir dizi sanatsal ve kültürel disiplinde kendini gösteren bir sanatsal hareketin ortaya çıkışına tanıklık etti. Kadınların ne giydiği de dahil.

Yunan esintili tasarımlar artık yaygın değil. Geleneksel bir kesim için değiştirilirler. Dolgun etekli elbiselerde geniş, hacimli puf kollar ve omuzları ve boynu gösteren çok sayıda kıvrım görünür.

Bel çizgisi doğru pozisyonuna geri döner. Ve eğer aşırı yüksekse, o zaman sadece biraz. Geniş kollar, dolgun etekler ve korseler -ki bunlar geri dönüş yapıyor ve gittikçe daralıyor- ince bir bele dikkat çekiyor.

Elbisenin eskisine kıyasla daha az açık yakalı üst kısmı, kullanıcının göğsünü ve düşük omuzlarını öne çıkarırken, eteklerin uzunluğu ayak bileklerine kadar yükseliyor. bir ton fırfır, kurdele ve dantel süs.

Nadiren de olsa kabarık etekli elbiseler vardır. Üst etekleri desteklemek ve kabarıklık yanılsaması vermek için elbisenin altına bir dizi yüksek kolalı kombinezon giyilir.

Kollar zamanın eşsiz bir sembolüdür. Sürekli olarak büyük ve geniştirler. Günlük elbiselerin çoğunun uzun, sade kolları vardır. Hacim kazandırmak için üst kısma balina kemiği dikildi.

Gigot kollar var. Şaka yollu “kuzu bacağı” olarak adlandırılırlardı Rusya'da. Kolun üst kısmı inanılmaz derecede geniş ve kabarıktı. Ancak, giderek küçüldü ve küçüldü.

Çoğu zaman, balo elbiselerinin manşetine kısa, hacimli fener kollar dikilirdi. Manşon iki parçadan oluşabilir: pamuk veya kuş tüyü ile astarlanmış kısa, yoğun bir iç manşon ve ipek veya yarı saydam malzemelerden yapılmış üst, uzun bir manşon.

O dönemde popüler olan kürk veya tüylü boalar, şallar, pelerinler, şemsiyeler ve manşonlar gibi aksesuarlar ve detaylara büyük önem veriliyor.

Karl Bryullov “Atlı Kadın” resmini yaptı Büyük Düşes Elena Pavlovna'nın bir portresi ve Alexander Bryullov'un çizdiği Natalia Goncharova portresi, bu döneme ait büyüleyici kadın kıyafetlerinin örnekleridir.

Günlük, sabah ve balo kıyafetleri için zaten ayrı bölümler vardı. Günlük kullanım için uzun kollu ve yakasız daha basit modeller kullanıldı. Kısa eldivenler ve şemsiyeler giyiyorlardı. Solgun aristokrat modaydı. Dantel fichu'lu eşarplar omuzlara örtüldü.

Balo elbiseleri açık omuzlu, yakalı ve uzun ya da kısa kollu olarak dikilirdi. Kısa kollu gece elbisesi uzun eldivenlerle harika görünüyordu. Tokalı veya fiyonklu bir kemer kaçınılmaz olarak ince bir bele dikkat çekecekti.

Elbiseler şallarla, devekuşu tüyü ve kürkten yapılmış yuvarlak bir atkıyla ve arkadan bele kadar inen, önden kolların üzerine atılıp dirseklerden bükülen ekarpe atkıyla süslenirdi.

Aynı dönemde, “Amazon elbisesi” olarak bilinen, dar bir bluzla eşleştirilmiş uzun yün etekten oluşan kadın binicilik kıyafetleri popülerlik kazanmaya başlar. Peçe kaplı bir şapka ve eldivenler içerir.

Elbiseler artık sadece açık renk kumaşlardan yapılmıyor; kareli veya koyu renk kumaşlar da dahil olmak üzere artık renkli kumaşlardan da yapılabiliyor. Fırfırlar ve danteller moda olmaya başlıyor.

Yüksek şapka taçlı bone, bu dönemde özellikle moda olan bir şapkaydı ve kadınlar tarafından saçları başlarına toplanarak giyilirdi. Yüz, başın arkasına doğru daralan kaputun sert ve geniş siperliği ile çerçevelenmişti. Başta tutmak için çene altından fiyonk şeklinde bağlanan geniş kurdeleler kullanılırdı. Bayanlar evde keten şapkalar takıyorlardı ve bu şapkalar giderek daha hafif bir hal alıyordu.

Buklesiz düz saç modelleri, bu dönemin başında popüler olan çeşitli topuzlar, asimetrik bukleler ve çırpılmış bukleler, saç fiyonkları ve ilmeklerle modaya uygun karmaşık ve yüksek saç modellerinin yerini yavaş yavaş alıyor.

İngiliz “a la Clotilde” modası Kulaklara yakın atkuyruğu şeklindeki saç örgüsü şu sıralar moda.

Stil – ikinci Rokoko (1840-60'lar)

Büyük Fransız Devrimi sırasında 18. yüzyılın sonunda devrilen Fransız monarşisi, 19. yüzyılın ortalarında yeniden tesis edilmişti. Devrim arifesinde Fransız aristokrasi tarihinin en çarpıcı moda akımlarından biri olan Rokoko tarzı, eski düzenin restorasyonuyla birlikte yeniden canlandı. “İkinci Rokoko” olarak adlandırıldı veya “sergi tarzı” sadece şimdi.

Yeni Fransız İmparatoriçesi Eugenie'nin Fransız Kraliçesi Marie Antoinette dönemine olan düşkünlüğü ve sosyetik hanımların on sekizinci yüzyılın en tanınmış kadınlarından biri olan Markiz de Pompadour'un kıyafetlerine olan tutkusu, on dokuzuncu yüzyılda kadın kıyafetlerinde bu modanın yeniden canlanmasında etkili oldu.

İkinci Rokoko'nun en parlak dönemi (1850-1860'lar) ve küçük kabarık etek (1840-50'ler) dönemleri ikinci Rokoko stilini oluşturur. Kabarık etekler, korseler, oryantal tarzda şallar, hacimli kollar, fiyonklar, puflar, fırfırlar, danteller ve kurdelelerle modaya dönüş görüldü.

1800'lerin ortalarında kadınlar bir kez daha vücutlarının doğal hatlarını kat kat giysilerle örtmeye çalıştılar. Ayrılmadan önce iç çamaşırı olarak pantolon, çorap ve uzun beyaz bir gömlek giymek zorundaydılar. Balina kemiğinden bir korse giy ve sıkılaştır. İnce bel, tıpkı 18. yüzyıl Rokoko döneminde olduğu gibi bir kez daha moda.

Bir krinolin (altı kombinezondan oluşan bir çerçeve) hazırlıkları tamamladı. İlkini yapmak için at kılı kullanıldı. Boyu diz hizasındaydı. Ancak bundan sonra bir elbise giyebilirsiniz.

Kabarık etek yüzyılın ortalarında daha iyiydi. Çerçeve 1859'dan beri elastik çelik çemberlerden yapılmıştır. Kabarık eteklerde patlama olacak.

1850'ler ve 1860'larda kadınlar olağanüstü büyük etekler içinde boğuluyorlardı. Bu elbiselerden bazılarının etek uçları 180 cm çapındaydı. Sadece soylu kadınlar değil, orta halli kadınlar da bu tür elbiseler giyer. Çıkarılabilir korsaja sahip çok amaçlı bir kadın elbise modeli oluşturuldu. Elbisenin üst kısmı günün saatine göre değişirdi; akşamları omuzları ve kolları açık olurdu. Kapalı bir şey, gün boyunca aynı eteği giymek.

Bayan kıyafetleri son derece gösterişli ve gösterişli olmaya başlar. Sade tasarımların ve hafif kumaşların yerini ağır kumaş perdeler alıyor. Balo elbiselerinin ve günlük giysilerin dikiminde kadife, brokar, saten, yün, damask ve ipek kullanılır. Yeni bir şey ortaya çıkıyor: “gazlı bez kristali” iki renkli ipliklerden yapılmış kumaş.

Ek olarak, renkler değişti. Açık tonlar neredeyse kayboldu. Koyu renkli kumaşlar çoğunlukla tek renkli bayan takımlarının dikiminde kullanılır. Kareli ve çizgili kumaş kullanılmıştır. Zengin kırmızı, mor ve fuşya, boyaların icadından bu yana popüler renkler haline geldi.

Giysilerdeki çiçek, dantel, fırfır, saçak, nakış ve yapay çiçek miktarı giderek artıyor."

Bayanlar, o dönemde moda olan Kazak yelekleriyle yürürken ya da ziyarete gelirken görülüyordu.

Saç stilleri daha basit hale geldi: arkada bir düğüm ve birkaç bukle ile ağır veya düz bir ayırma ile pürüzsüz. Taçlar ve çiçek çelenkleri ile süslenmişlerdi. veya shinon'da süpürülür ve sterilize edilir.

1860'lara kadar insanlar kasket ve şapka giyiyordu. Daha sonra, giysiler daha moda hale geldikçe, minik şapkaların yerini aldılar.

XIX. yüzyılın ikinci yarısının kadın modası pozitivizm tarzıdır (1870-80'ler)

“Harika stillerin” aksine Barok ve klasisizm gibi pozitivizm de Avrupa sanatının tüm biçimlerine nüfuz etmemiştir. Temel olarak, 1800'lerin ikinci yarısından itibaren kadın kıyafetleri ve uygulamalı ve dekoratif sanat ondan etkilenmiştir. Örneğin, resim sanatında izlenimciliğin ve gerçekçiliğin ortaya çıktığı bir dönemdi.

1870'lerden bu yana, kadın takım elbiselerindeki ikinci Rokoko tarzı yerini pozitivist tarza bıraktı.

1800'lerin ortasında kostümlerin sadeleştirilmesine yönelik bir eğilim vardı. Elbiselere tam oturan uzun, ince figürler moda.

“Devrim” İkinci Rokoko döneminde kadınların eteklerinin dolgunluğu nedeniyle nereye bastıklarını bile göremeyecekleri kadar geniş olan krinolinlerin kaldırılmasıyla moda endüstrisinde.

Başlangıçta krinolinler, kalçaların etrafına giyilen bir bustle ile tel bir çerçeve üzerindeki eteği andıran bir tür bindirme olan krinoletlerin yerini almaya başladı. Kısa süreli varlıkları 1860'ların sonundan 1980'lerin başına kadar sürmüştür.

Daha sonra büstiyerler ortaya çıktı – pamuk pedlere veya yastıklara benzeyen, elbisenin altına belin altından tutturulan küçük tel yapılar.

Eteğin kalça bölgesi, tüm bu cihazlar kullanılarak hacim ve ihtişama sahip olacak şekilde tasarlanmıştır. Zamanla eteklerin ön kısmı giderek daraldı ve çerçeve yapısı geriye çekildi. Kabarık eteğin yerini tamamen alan büstiyer dönemi başladı.

Kalabalık “tunik” 1870'lere gelindiğinde elbise Latince S harfini andıran tuhaf bir şekle büründü: etekler dar ve önden sert bir şekilde düzdü. Sırt: dışbükey. Pozitivist tarzı diğerlerinden ayıran ve karakterize eden temel özellik, vücuda hafifçe oturan ve aşağıya doğru genişleyen eteklere sahip takım elbise ve elbiselerden oluşan bu dönemin moda siluetidir.

Elbisenin geniş bir kuyruğu andıran elastikleştirilmiş arka kısmı olan treni düzdür ve geriye çekilmiş ve fiyonk kıvrımları halinde toplanmış çok sayıda drapeye sahiptir. Ayrıca, trenin altındaki etek malzemesi katlanmış ve içten bantlanmıştır.

Elbise “tunik” pürüzsüz, gergin bir korsaja sahiptir. Bileğe doğru daralan düz kollar. Günlük kıyafetlerde neredeyse hiçbir vücut görünmez; çeneden ellere kadar her şey örtülüdür.

Sadece gece elbiselerinin açık omuzlu, düşük yakalı ve kısa kollu olmasına izin verilir.

Başlangıçta bu elbiseler koyu tonlarda kadife ve yünlü kumaştan oluşuyordu. İnce kumaştan eldivenler, güneş şemsiyeleri, uzun boncuklu ipler, uzun iplere takılı minik çantalar ve farklı minik şapkalar elbiseye çok yakışmıştı."

Karmaşık şekillendirmeli saç modelleri bir kez daha moda. Kaküllerin kısa, kıvırcık olanları var. Ara sıra sahte bukleler uygulanır. Çiçek ve tüylerle süslenmiş kadın şapkaları yüzyılın başında dövmeye benzemeye başladı.

Bu dönemde, boneler, kimono kollu elbiseler, sabahlıklar ve geniş kesimli dış giysiler de dahil olmak üzere çeşitli ev giyim tarzları ortaya çıktı. Pozitivizmden ilham alan balo elbiseleri küçük trenleri, dik yakaları ve yatay yakalarıyla muhafazakar günlük kıyafetlerden ayrılıyor.

“Tunik” ile birlikte elbise, bir “taillier” ilk özgür kadınlar ya da feministlerin yanı sıra bir at kadını kıyafeti olan takım elbise de ortaya çıktı. Üç parçalı bir erkek takımına benzeyen bu kıyafet ceket, bluz ve etekten oluşuyordu. Kadınlar, kolalı yaka ve manşetlerin yanı sıra erkek modasından esinlenen kravatlarla aksesuar olarak kullandılar.

Bir başka şık giyim tarzı da taftadan yapılıyordu ve zaman zaman “vokalis” olarak anılıyordu (sonorous). Fırfırlar kolları ve yakayı süslerken, eteğin alt kısmı da püsküllerle süslenerek eşsiz bir “frou-frou” yaratıldı yürürken çıkardığın ses. Bu son derece şık olarak kabul edildi.

Doğal olarak, Rus modasında genellikle Avrupa (Fransız) trendleri takip ediliyordu. Ancak, “a la russe” tarzı, 19. yüzyılın ortalarında yeni Batı eğilimlerinin kopyalanmasına karşı çıkan Slavofil hareketin bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Kadınlar ekstra süslemelerden yoksun sade kıyafetler giyiyordu. Küçük bir fiyonk ya da perdelik, telaşın yerini aldı.

Era	Tipik Moda
1800'lerin başı	Yüksek yakalı, hafif kumaşlı ve sade tasarımlı Empire bel elbiseler
1800'lerin ortası	Kabarık etekler, vücuda oturan korsajlar ve dantel detaylarla desteklenen tam etekler
1800'lerin sonu	Korseler, büstiyerler ve ağır kumaşlarla kum saati silüetler

19. yüzyıl Rus modasını portre prizmasından incelemek, dönemin zarafet ve inceliğine ilgi çekici bir pencere açıyor. Bu sanat eserlerinde tasvir edilen kıyafetler yalnızca güncel tarzları yansıtmakla kalmıyor, aynı zamanda dönemin sosyal konumunu, kültürel normlarını ve estetik tercihlerini de aktarıyor.

Bu portreler, içerdikleri ince detaylar ve gösterişli kumaşlardan da anlaşılacağı üzere, modanın kimliğin tanımlanmasında ve kişinin kendini ifade etmesinde çok önemli bir rol oynadığı bir dünyayı tasvir ediyor. Gösterişli aristokrat elbiselerinden daha sade orta sınıf kıyafetlerine kadar her bir giysi, dönemin sosyal dinamiklerinin ve sanatsal etkilerinin farklı bir yönünü yansıtıyor.

Rusya'nın zengin kültürel mirasını ve kıyafetlerin tasvir edilen kadın kimlikleri üzerindeki etkisini anlamak, bu dönemin modasını incelemekle mümkün oluyor. Bu portreler, modanın prestij, güzellik ve geleneğin güçlü bir sembolü olduğu geçmiş bir döneme açılan pencereler olmanın yanı sıra güzel sanatsal tasvirler olarak da işlev görüyor.

Sanatçıların 19. yüzyıldan portreleri, kadınların sosyal konumunu ve kültürel kimliğini vurgulayan özenli elbiseler, pahalı kumaşlar ve ayrıntılı aksesuarlar yaratmak için Avrupa etkilerini, zarafeti ve geleneği birleştiren Rus kadın modasını tasvir ediyordu.

İlgili Videolar

19. yüzyıl modası. Kadınlık standardı.

Moda tarihi | Kadınlar eteklerinin altına ne giyer – Crinolines | 19. yüzyılın ölümü ve kurtuluşu.

Kadınlar için 19. yüzyılın sonunda giyinmek çok yorucuydu ve bu video bunu ikna edici bir şekilde kanıtlıyor

Neden 19. yüzyılın sosyetik bir güzeli olmayı kabul etmiyorsunuz??